درختان بارور پسته در سال پربار و در زمان رشد مغز دو سوم نیتروژن مورد نیاز خود را جذب می کنند و به ازای برداشت هر تن پسته خشک حدود 25.5 کیلوگرم نیتروژن خالص از خاک برداشت می شود. بنابراین در صورتی که نیتروژن کافی در خاک وجود نداشته باشد و خاک با کمبود نیتروژن مواجه باشد علائم این کمبود در گیاه به صورت زردی برگ ها، ریزش برگ ها، پوکی و نیمه مغز شدن مشاهده می شود. بنابراین استفاده از کودهای ازته در زمان رشد گیاه ضروری می باشد. جذب پتاسیم توسط درختان پسته به شدت تحت تاثیر وضعیت سال آوری قرار دارد. جذب پتاسیم در سال پربار 2.2 برابر ظرفیت جذب پتاسیم در سال کم بار می باشد. بیش ترین جذب پتاسیم در درختان پسته در مرحله پر شدن دانه می باشد به طوری که بیش از 90 درصد پتاسیم مورد نیاز گیاه این مرحله چه در سال پربار و چه در سال کم بار جذب می شود. به ازای برداشت هر تن پسته خشک 24 کیلوگرم پتاسیم خالص از خاک برداشت می شود. پتاسیم بایستی به صورت نواری روی سطح خاک استفاده شود و در صورتی که به این روش پتاسیم مصرف شود بعد از اشباع شدن کلوییدهای خاک میزان پتاسیم در محلول خاک جهت جذب پتاسیم افزایش می یابد. جذب فسفر توسط خاک بر عکس جذب نیتروژن می باشد. جذب فسفر در درختان پسته در سال کم بار 30 درصد بیش تر از میزان کل فسفر در سال پربار می باشد. جذب فسفر در مرحله رشد درختان کم بار 35 درصد و در مرحله پر شدن دانه 65 درصد می باشد و بیش ترین جذب فسفر در مرحله پر شدن دانه اتفاق می افتد. مقدار جذب فسفر از خاک در درختان بارور پسته از خاک در سال پربار و در مرحله پرشدن دانه حدود 95 درصد از کل فسفر جذب شده در طول سال می باشد. میزان جذب فسفر از درختان سال پربار بیش از 6 برابر فسفر برداشت شده در سال کم بار می باشد. به دلیل حرکت کند فسفر در خاک بهتر است که کودهای فسفره در زمستان در عمق ریشه در داخل شیاری به عمق حداقل 30 سانتی متری روی کود حیوانی مصرف شود. به دلیل اینکه فسفر در خاک های قلیایی با عناصر معدنی خاک تثبیت می شود بهتر است که کودهای فسفره نزدیک به زمان مصرف آن توسط گیاه یعنی زمان رشد مغز مصرف شود. کودهای فسفره بایستی به صورت نواری مصرف شوند.
در زمان رشد مغز هر عاملی که باعث ریزش برگ ها شود خسارت های جبران ناپذیری به محصول همان سال و سال آینده و سلامت درخت وارد می کند. بنابراین کنترل آفات به خصوص پسیل، انجام آبیاری به موقع و کافی به ویژه در سال های پر محصول لازم و ضروری است. آخرین آبیاری قبل از برداشت محصول باعث افزایش درصد خندانی پسته می شود. در باغاتی که خوشه های رسیده به دلیل سنگینی شاخه ها روی زمین قرار گرفته اند سعی شود که آبیاری 10 تا 15 روز قبل از برداشت انجام شود زیرا احتمال آلودگی خوشه ها وجود دارد.
مدیریت باغات پسته قبل و بعد از برداشت محصول
عملیات بعد از برداشت محصول
برداشت به موقع محصول در کاهش پسته های زود خندان و جلوگیری از ایجاد آلودگی افلاتوکسین نقش مهمی دارد و به همین دلیل انتخاب زمان مناسب برداشت با توجه به نوع رقم و شرایط اقلیمی دارای اهمیت بسیاری می باشد. زمانی که 70 تا 80 درصد پوست رویی میوه به راحتی از پوست سخت استخوانی جدا شد زمان برداشت فرا رسیده است. در این زمان پوست سبز پسته به سفید عاجی تا قرمز ارغوانی تغییر رنگ می دهد. درختان بارور پسته در سال پربار بعد از برداشت به مقدار کمی کودهای ازته نیازمند هستند. اواخر فصل پاییز و قبل از شروع بارندگی ها مناسب ترین زمان جهت بررسی وضعیت عناصر غذایی در خاک و همچنین تغیرات شوری خاک می باشد. در فصل زمستان که درختان در خواب به سر می برند به جز مناطقی که دچار شوری آب و خاک هستند نیاز به آبیاری نیست. در فصل زمستان ماندآبی شدن خاک مشکلی برای درختان ایجاد نمی کند و مشکلات مربوط به بیماری هایی مثل گموز نیز وجود نخواهد داشت. از طرفی زمین سرد بوده و راندمان آبیاری اضافی جهت آبشویی افزایش می یابد. آبشویی باید بعد از اصلاح ناحیه آبیاری و قبل از عملیات کود دهی زمستانه باشد. انجام یک نوبت آبیاری پس از دادن کود جهت ایجاد شرایط مناسب جذب کود به وسیله گیاه در شروع فصل رشد مفید خواهد بود.
